Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

μικρές άρκτοι


~ Μέσα.

ένα Hostel η ζωή,  
με λαμπτήρες θερμού φωτός στα πορτατίφ των κομοδίνων
φως που λίγο πριν πέσει η  νύχτα 
φτιάχνει σύννεφα στο περίγραμμα της γύψινης ροζέτας 
και κύματα στα φρεσκοστρωμένα σεντόνια
τα στόρια στο παράθυρο 
μισάνοιχτα 
να αφήνουν λίγη από την πραγματικότητα 
να εισέλθει 
και κάτι από το όνειρο να εξέλθει
το πάτωμα να τρίζει 
σε κάθε δεύτερο βήμα 
και η ανάγκη σε ημιανάπαυση να ετοιμάζεται 
για βραδυνή έξοδο 
μετρώντας τα τικ τακ 
του ρολογιού 
μπροστά στον μικρό καθρέφτη του τοίχου
πότε το δεξί μάτι να ρίχνει βλέμματα στην «άλλη πλευρά» 
και πότε το αριστερό
κι ύστερα ο αυχένας, 
ο λαιμός, το μέτωπο
λείπουν δυο σανίδες από το κρεβάτι 
αλλά η στατικότητά του δεν έχει επηρεαστεί ιδιαιτέρως
μονάχα το στρώμα βουλιάζει λίγο στη μέση 
αλλά κι αυτό το ξεχνάς στην αγκαλιά
ένα μικρό γραφείο με σκαλισμένα λογής και λογής γράμματα, 
σχήματα και υποσχέσεις 
πάνω του
κι ένα μικρό συρτάρι 
που όταν το ανοίγεις 
για πρώτη φορά, 
κρύβει μέσα του ένα σημείωμα 
γραμμένο από άγνωστο χέρι 
στην πίσω πλευρά 
μιας, σχεδόν ξασπρισμένης πια, απόδειξης.


~ Έξω.

ένα αυτό που θέλω
να φύγω και θέλω να μείνω
δίπλα σου στην θέση στο λεωφορείο
ο πόθος
δίπλα σου να μετρήσω τις ανακλάσεις 
από τα φώτα δρόμου
και από τις σκιές των αγνώστων συνεπιβατών
στα μάτια σου
να καθρεφτίζονται κυματισμοί
εγκάρσιοι
κι αυτόχθονες να κυλούν στα χείλη σου
για να γεννιούνται φθόγγοι
που όταν μυρίζουν σαν χαμόγελα, θα κρύβονται στον αφαλό σου
κι όταν αδειάζουν σαν αναφιλητά, θα ρέουν 
σαν ιδρώτας στην άσφαλτο
πρωί θα είναι
νύχτα που γλιστράει από την κουρτίνα κατευθείαν στο ταβάνι
έτσι για θεραπεία
έτσι για να γουστάρουμε
κι όταν τα φρένα ηχήσουν
και οι πόρτες τρίξουν στο άνοιγμα
όλα τα αστέρια του σύμπαντος να καρφωθούν στα σώματα
μικρές ελιές
μικρές άρκτοι και ανδρομέδες στο στήθος και στην πλάτη.




[ Δεν υπάρχει φως χωρίς σκοτάδι και τούμπαλιν, μικρή μου. ]



Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

δροσιά



γλυκό με κανέλα ή λεμόνι
και το σεντόνι να καλύπτει ή να αποκαλύπτει 
να ανακαλύπτει ο ιδρώτας την δροσιά 
και τα φτερά το χώμα 
το στόμα σου να γεύεται η αφοσίωση 
και μια υποσημείωση επάνω στην παλάμη 
σε έναν ιμάμη που σου φέρνει το Αιγαίο 
ρέω, απαντάω 
αγαπάω.



Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Βουλιάζω



Μια αυθόρμητη, νυχτερινή και ήσυχη διασκευή, 
για φωνή και ukulele, του τραγουδιού "Βουλιάζω" της Joanna Drigo.

φωνή - ukulele: dim juanegro
στίχοι - μουσική: joanna drigo

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Molotov




ξύπνησες μες την άνοιξη
ζήτησες καλοκαίρι
πήρες ένα φθινόπωρο
τον χειμώνα απ' το χέρι

μ' άνεμο στα σαλβάρια σου
με δροσιά στα μαλλιά σου
καταμεσήμερο η πρώτη βροχή
λίπασμα στα φτερά σου

ξέφτισε η μέρα που έφτυσε
το ραντεβού με τη νύχτα
τέντωσε αυτιά κουκουβάγιες να 'ρθουν 
πήρε σιωπή και τζιτζίκια.

με μια φαβέλα στα πέλματα
αλάτι λαθραίο στο βλέμμα
ρίξε στο σάλιο θυμάρι, θυμήσου 
το πιο αθώο σου ψέμα

σήκωσε σκόνη πρωτόγονη
γείωσε τη λαχτάρα
δωσε στο στόμα φιλί και ξεντύσου
ξεκλείδωσε και στροβιλίσου

μ' απανεμιά στα στολίδια σου
με μια μολότοφ στο αίμα
ακούστηκε κρότος με γέλια βαθιά
έσπασαν τα νερά.